Edith Cavell
Edith Cavell była córką pastora. Mając 25 lat, pojechała do Belgii, gdzie zdobyła kwalifikacje pielęgniarki. W 1907 r. została przełożoną tamtejszej szkoły dla pielęgniarek. Latem 1914 r. do Brukseli wkroczyły wojska niemieckie. Edith Cavell zaczęła wówczas pomagać brytyjskim i francuskim żołnierzom odciętym od własnych wojsk w przedostawaniu się do Holandii. Przez piwnice jej kliniki przewinęły się setki żołnierzy. Cavell i jej współpracownice opatrywał)' im rany i dostarczały cywilnej odzieży. Kiedyś nawet jedna z pielęgniarek przewiozła tajny meldunek do Londynu, ukryty pod bandażem, którym owinęła sobie nogę. 5 sierpnia 1915 r. Edith Cavell została aresztowana. Niemiecki sąd wojenny skazał ją na śmierć przez rozstrzelanie i 12 października wyrok wykonano. Cavell stawiła czoło śmierci pogodnie i z odwagą. „Patriotyzm to za mało - powiedziała. - Trzeba się wyrzec nienawiści i goryczy wobec każdego człowieka".