Przychodnia Anderson
Założyła przychodnię i punkt bezpłatnego rozdawnictwa leków dla biednych kobiet i dzieci, lecz wciąż odmawiano jej możliwości dalszych studiów i uzyskania kwalifikacji lekarza tylko dlatego, że była kobietą. Wyjechała więc do Paryża i tam rozpoczęła studia na wydziale medycyny. Zdała po francusku wszystkie egzaminy, uzyskując aż sześć wyróżnień, i wreszcie stała się dyplomowanym lekarzem. Poślubiła armatora Jamesa Andersona, dodając jego nazwisko do własnego. Walczyła o prawa dla kobiet, zwłaszcza tych, które pragnęły zostać lekarzami. Doczekała się, że w 1876 r. przyznano brytyjskim kobietom prawo do studiowania medycyny. Została też pierwszą w Anglii kobietą burmistrzem (w miasteczku Aldeburgh w hrabstwie Suffolk). Po jej śmierci założony przez nią punkt rozdawnictwa leków w Londynie przemianowano na Szpital im. Elizabeth Garrett-Anderson.